در دل شبهای من،گریه ی بی صدای من،بانگ خدا خدای من            به خاطر تو بود و بس

باکی لحظه های من،گریه گاه گاه من،گوهر اشکهای من                  به خاطر تو بود و بس

این همه بی پناهیم،این همه سر به راهیم،این همه بی گناهیم        به خاطر تو بود و بس

این همه جان خریدنم،از همه کس بریدنم،زخم زبون شنیدنم              به خاطر تو بود و بس

شانه هایت را برای گریه کردن دوست دارم          بی تو بودن را برای با تو بودن دوست دارم

خداوند با قلمی طلایی و جوهری زرین برای هر یک از انسان ها سرنوشتی را نوشت و نوبت من که شد قلم طلایی شکست و جوهر زرین بر من ریخت و خداوند با قلمی شکسته و جوهری سیاه بر من نوشت     

تویی اسیر سرنوشت

در فکر تو بودم که چه هدیه ای برایت بفرستم

گل سرخ گفت مرا بفرست که مظهر       عشقم

دریا گفت مرا بفرست که مظهر              آرامشم

خورشید گفت مرا بفرست که مظهر       زیباییم

ناگهان قلبم لرزید و گفت مرا بفرست که عشق را بنا می کنم و دلهای انسانها به واسطه ی وجودمان است که محبت و ترحم را در خود جای می دهد پس قلبم را که سرشار از محبت نسبت به توست برایت میفرستم

بودیم و کسی پاس نمی داشت که هستیم        باشد که نباشیم و بدانند که بودیم

من عشق را در تو ، تو را در دل ، دل را در موقع تپیدن به خاطر تو دوست دارم .

من غم را در سکوت ، سکوت را در شب ، شب را در کلبه ی کوچک دل ، دل را به خاطر اندیشیدن به تو دوست دارم.

من همه را دوست دارم به خاطر اینکه تو را دوست دارم.

به راستی که محبت چیست که هر کس قطره ای از آن نوشید دریایی گریست،شکسته ام. بی تو بودن برای من جز شکست چه معنایی میتواند داشته باشد،گل رویایی من تو با نگاهت همه چیز را به من آموختی اما به من نیاموختی که بدون تو چطور فکر کنم وزندگی کنم،بیا که نفس خاطراتم تویی،بیا که زیباترین ترانه ام صدای توست و زیباترین عکسم چشمان توست که فقط اسیر خاطرات توام.

مهربانم،میخواهم آتشی بیافروزم و هر چه را جز تو بسوزانم هر چه مثل خواب،بند،غم،زنجیر،مهربانترین صدای آرامش قلب من بیا که کلبه کوچک قلبم را به قدم هایت مزین کنم،بیا که بی تو هیچم،بیا که صحرای سوزان قلبم محتاج نفس های توست.

ای فرشته ی نژاد من

قدم در جاده ی بی انتهای تنهایی نهادم و به دنبال گمشده ی خود که تو باشی میگردم ای تنهاترین پرنده ی رهایی من بگو تا آواره ی این کوچه های خلوت تنهایی باشم بیا تا با تو جاده ی بی انتهایی من معنا پیدا کند و فقط یاد تو میتواند آری یاد تو فرشته ی نژاد من

از قفس تن با تو میتوانم به اوج برسم     با تو میتوانم زیبایی ها رو ببینم     با تو میتوانم عشق را درک کنم

چرا که من در چشمان تو حضرت عشق را زیارت میکنم و با دیدن تو به یاد عشق الهی می افتم و به زیباییهای آفرینش می نگرم و قدری از آن را منعکس میکنم خداوند چه زیباست که تو را این چنین آفریده

صدایت با نگاهت هر دو نیکوست                     نگاهت میکنم چون دارمت دوست

زندگی را دوست دارم           اما نه در قفس

عشق را دوست دارم            اما نه با هوس

تو رادوست دارم                 تا آخرین نفس 

خوب من میخوامت آرزومه بیام تو خوابت عزیزم بخندی بشم محو صورت ماهت دوست دارم بمیرم اما اون اشکاتو نبینم بردی تو دیگه قلبم من میخوام اون دستاتو بگیرم عشق من باش جون من باش نذاری این دلو یه روزی تنهاش ای دیوونه دوستت دارم نمیتونم از تو چشم بردارم

دو چیز هیچوقت از یاد آدم نمیره،دوستای خوب،روزهای خوب،یه چیز هم هیچوقت از دل آدمها نمیره روزهای خوبی که با دوستهای خوب گذشت.........!؟؟

به نام اونکه منو دیوونه تو کرده و تو رو دیوونه دیگری

با سلام به عشق و آموزنده عشق و کسانی که مفهوم عشق را به یقین دانسته اند.با دستی لرزان در همه وجودم به دنبال کلمه میگردم تا بتوانم آن را بر روی کاغذی که به نازکی قلب من است جملاتی که وصف کننده زیبایی تو و تسکین دهنده قلب من،هر چه بیشتر  در عمق جملات میروم و به دنبال کلامی هستم تا بتوانم تو را به واقعیت وصف کنم طپش قلبم آنقدر زیاد میشود که انگار به من میگوید:بیشتر فکر کن تا عشق را با کلامی بنویسی که به زیبایی چشمان یار باشدراستی این چه رابطه ای است بین چشمان تو و قلب من.چرا با فکر کردن به تو وجودم یکپارچه آتشی میشودو تنها راه چاره برای خاموش کردن آن دیدار توست وای بدان و آگاه مباش آنقدر در هجر تو سوخته ام که دیگر آتش برایم گرمی ندارد و اگر خواستی این دیوانه تو لحظه ای آسوده خاطر باشدبه دیدنش بشتاب و فراموشش نکن بار الها

پرستوها را به لانه بردی                                                    طفل را به مادر رساندی

عاشق را به معشوق رساندی                                           منم به عشقم برسان